Alain Badiou - Biography

Alain Badiou, Ph.D., born in Rabat, Morocco in 1937, holds the Rene Descartes Chair at the European Graduate School EGS. Alain Badiou was a student at the École Normale Supérieure in the 1950s. He taught at the University of Paris VIII (Vincennes-Saint Denis) from 1969 until 1999, when he returned to ENS as the Chair of the philosophy department. He continues to teach a popular seminar at the Collège International de Philosophie, on topics ranging from the great 'antiphilosophers' (Saint-Paul, Nietzsche, Wittgenstein, Lacan) to the major conceptual innovations of the twentieth century. Much of Badiou's life has been shaped by his dedication to the consequences of the May 1968 revolt in Paris. Long a leading member of Union des jeunesses communistes de France (marxistes-léninistes), he remains with Sylvain Lazarus and Natacha Michel at the center of L'Organisation Politique, a post-party organization concerned with direct popular intervention in a wide range of issues (including immigration, labor, and housing). He is the author of several successful novels

and plays as well as more than a dozen philosophical works.

Giorgio Agamben - Biography

Giorgio Agamben, Phd., Baruch Spinoza Chair at European Graduate School EGS, is a professor of

aesthetics at the University of Verona, Italy and teaches philosophy at the Collège International de Philosophie in Paris and at the University of Macerata in Italy. As a post graduate he participated in seminars with Martin Heidegger in Freiburg and directed the Italian Walter Benjamin Edition. Agamben's unique blending of literary theory, continental philosophy, political thought, religious studies, literature and art makes him one of the most challenging thinkers of our time. He was a visiting professor in Paris and has taught at American universities such as UC Berkeley, Los Angeles, Irvine, Santa Cruz, and Northwestern.

پرونده ی «ژولیا کریستوا»

ژولیا کریستوا ، فیلسوف و نویسنده فرانسوی از مطرح ترین  روشنفکران نیمه دوم قرن بیستم فرانسه به شمار می آید. او که تباری بلغاری دارد  از جوانی در فرانسه زندگی می کند و از تاثیر گذار ترین نویسندگان فرانسه در سطح بین المللی در زمینه  نظریه فرهنگی و  فمینیسم به حساب می آید.

 

Julia Kristeva (1941-   )

Julia Kristeva was born in Bulgaria in 1942. At the age of 23, she moved to Paris and has lived there ever since. Her original interests were in language and linguistics, and she was influenced by her contemporaries Lucian Goldmann, and Roland Barthes. She also studied Freudian and Lacanian psychoanalysis, and like her mentors, she began to work both as an analyst and an academic. She joined the 'Tel Quel group' in 1965, where she met her future husband, Phillipe Sollers, and became an active member of the group, focusing on the politics of language. The Tel Quel group worked with the notion of history as a text for interpretation and its writing as an act of politicized production rather than an attempt to make an objective reproduction. Kristeva's articles began to appear in publications by Tel Quel and the journal Critique in 1967, and in 1970 she joined the editorial board. Her research in linguistics, including her interest in Lacan's seminars during the same year, manifested in the publication of Le Texte Du Roman (1970), Séméiotiké: Recherches pour une sémanalyse (1969), and subsequently, La Revolution du langage poetique (her doctoral thesis) in 1974. The latter publication led to her accepting of chair of linguistics at the University of Paris, and a series of guest appointments at Columbia University in New York.

هنر در عصر استالین (با معرفی الکساندر رودچنکو)

 .

 الکساندر رودچنکو (1956-1891) را می توان یکی از بهترین و با استعدادترین هنرمندان روسیه قرن بیستم نامید . تجربه های فراوان وی در نقاشی، طراحی ، مجسمه سازی، عکاسی و فیلم گرفته تا طراحی دکوراسیون و مبلمان متنوع است .کارهای وی به نوعی نشانگر انقلاب هنری است که در جامعه هنری روسیه مدرن قرن بیستم به وقوع پیوست .
رودچنکو در سال 1891 در سن پترزبورگ روسیه به دنیا آمد . پدر وی نگهبان سالن تئاتر و مادرش رختشوی خانگی بود . به سبب شغل پدرش از همان دوران کودکی با دنیای هنر آشنا شد . در اوایل 1900 همراه خانواده اش به غازان شهر کوچکی در شرق سن پترزبورگ مهاجرت کرد . این دورانی است که رودچنکو به دنیای هنر علاقه مند می شود . در سال 1910 وارد مدرسه هنر غازان شده ودر آنجا مجذوب هنر ژاپنی و هنرمندانی چون ماتیس ، گوگن ، بیردسلی و آندریف روسی می شود . در سال 1914 به مسکو آمده و در آنجا به جمعیتهای پیشرو  هنری پیوسته و تجربیات جدیدی در زمینه هنرهای تصویری همچون همچون بر همکنش خط و رنگ وکیفیت سطوح کسب کرد . آبستره های او در اولین دوران شامل طرحهای گرافیک سیاه و سفید کولاژ بود . در سالهای بعد کارهایش از شرایط سیاسی محیطی تاثیر پذیرفت .

شناختنامۀ آنا آخماتووا

« آنا آندرییونا گارنیکو ( Anna Andreevna Gorenko ) که با نام شاعری آنا آخماتووا می شناسیم بدون تردید در کنار ماندلشتام، پاسترناک، مایاکوفسکی، تسوتایوا و ... از شاعران بزرگ روس و جهان به شمار   می آید. آخماتووا در یازدهم ژوئن 1889 در شهر اودسا در خانواده یک مهندس نیروی دریایی متولد      می شود. نخستین شعر خود را دوران دبستان می سراید و نخستین شعری که از او چاپ می-شود پس از دوران دبیرستان است. در سال 1920 با گومیلف شاعر ازدواج می کند و به پاریس سفر می کنند. در سال 1921 شوهرش به اتهام فعالیت های ضدانقلابی به دستور استالین اعدام می شود. در این سالها آخماتووا دو مجموعه شعر منتشر می کند و به مطالعه در آثار پوشکین می پردازد که حاصلش چندین مقاله دربارۀ پوشکین است. همچنین در این سالها فرزند او را چندین بار بازداشت می کنند. در سال 1946 از شورای نویسندگان اخراج می شود. رفقا دیگر متوجه شده بودند که آخماتووا به آرمانهای رفیق استالین پایبند نیست. با این حال آخماتووا موفق شد از دوران مخوف « محاکمات بزرگ» جان سالم به در ببرد.
اشعار آخماتووا بیش از سی سال در اتحاد شوروی ممنوع بود. تا نیمه دهه 1950 بسیاری از مردم داخل و خارج کشور حتی نمی دانستند که او هنوز زنده است. هیچ سردبیری جرأت نداشت آثار او را برای چاپ و نشر بپذیرد. او همانند بسیاری دیگر از نویسندگان آن دوره به نوشتن ادامه می داد منتهی برای « کشوی میزش». بعد از اخراج آخماتووا از اتحادیه نویسندگان روسیه از مزایای ضروری اجتماعی نیز محروم شد. در 1949 پسرش دوبار دستگیر شد و به 15 سال تبعید و کار اجباری محکوم شد.